وَ كُنُوزٍ و گنج‌هاى فراوان ، وَ مَقامٍ كَرِيمٍ و جايگاههاى « 1 » گرانمايهء به سامان . ( 58 ) كَذلِكَ وَ أَوْرَثْناها بَنِي إِسْرائِيلَ همچنين بود و ميراث داديم آن را به اسرائيليان . ( 59 ) فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ در رسيدند فرعونيان به اسرائيليان ، در حال بلند بر آمدن آفتاب رخشان . ( 60 ) فَلَمَّا تَراءَا الْجَمْعانِ چون به چشم ديدار يكديگر آمدند دو سپاه گران ، قالَ أَصْحابُ مُوسى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ گفتند اصحاب « 2 » موسى كه دريافتندمان دشمنان . ( 61 ) قالَ كَلَّا إِنَّ مَعِي رَبِّي سَيَهْدِينِ گفت موسى نرسد « 3 » به من اعداى من ، چه با من است خداى من ، هرآينه راه نمايد مرا به راه نجات من و اولياى من . ( 62 ) فَأَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْبَحْرَ وحى فرستاديم به موسى ، كه بزن عصاى خويش بر دريا ، فَانْفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ زد و دريا شكافته شد و دوازده راه شد دوازده سبط را ، هر راه طاقى « 4 » چون كوه بزرگ در هوا دروا . ( 63 ) وَ أَزْلَفْنا ثَمَّ الْآخَرِينَ و نزديك آورديم به هلاك آنجا ، ديگران را . ( 64 ) وَ أَنْجَيْنا مُوسى وَ مَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ و رهانيديم موسى را ، و آنها را كه با وى بودند همگان را . ( 65 ) ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ باز غرقه كرديم آن ديگران را « 5 » . ( 66 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً اندر اينست آيت وحدانيت ، وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ و نه‌اند بيشترين ايشان گروندگان بدين آيت . ( 67 ) وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ و پروردگار تو است عزيز با رحمت . ( 68 ) وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْراهِيمَ و بر خوان يا محمد برايشان قصّهء ابراهيم . ( 69 )

--> ( 1 ) - ن : جايگاه . ( 2 ) - ن و ت : ياران . ( 3 ) - ن و ت : كه نرسند . ( 4 ) - ن : كافى - ت : مانند متن است . ( 5 ) - ن و ت : فرعونيان را .